Kim jesteśmy?

LGD Stowarzyszenie "Z tradycją w nowoczesność" jest formą prawną Lokalnej Grupy Działania. Została zarejestrowana aktem notarialnym 30 grudnia. Na działalność fundacji zostały przeznaczone pieniądze z gmin partnerskich, oraz od osób fizycznych.   więcej »

Kontakt z nami

Masz jakieś pytania lub sugestie? Skorzystaj z poniższych form kontaktu z nami:

 

tel/fax: +48 16 621-90-65
Napisz do nas e-mail

Newsletter
Wpisz swój adres e-mail w poniższe pole, aby otrzymywać informacje o nowościach i wydarzeniach:

A A A

Rozstrzygnięcie konkursu Europejskie Drzewo Roku 2021

 

W tegorocznej edycji docenione zostało polskie drzewo – lipa św. Jana Nepomucena. Drzewo ma 150-170 lat i rośnie w Dulczy Wielkiej na Podkarpaciu.

 

Łącznie w finale wzięło udział 14 drzew z: Belgii, Bułgarii, Czech, Francji, Chorwacji, Włoch, Węgier, Holandii, Polski, Portugalii, Rosji, Słowacji, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii. Na wybrane drzewo głosowali internauci.

 

Pierwsze miejsce w konkursie zajął Tysiącletni dąb ostrolistny Lecina, który rośnie w małym miasteczku Alto Aragón w Hiszpanii. Mieszkańcy nazywają dąb drzewem czarownic, które przed setkami lat miały pod jego konarami tańczyć i świętować.

 

Platan Curinga to drzewo, które dzięki głosom publiczności zajęło drugie miejsce. Rośnie w bardzo niezwykłym miejscu: z widokiem na Morze Tyrreńskie, zawieszony nad niewielkim strumieniem. Uważa się, że został zasadzony przez mnichów bazylianów, którzy przybyli do Kalabrii ponad tysiąc lat temu i zbudowali pustelnię Sant’Elia, lecz jego pień może być nawet starszy.

 

Trzecie miejsce należy do Starożytnego platanu z regionu Derbent w Federacji Rosyjskiej. Jego wiek jest szacowany na 284 lata. Miejscowi traktują go jako świadka historii i strażnika meczetu.

 

Na miejscu piątym znalazła się lipa św. Jana Nepomucena (województwo podkarpackie). Jej wiek to 150-170 lat. “Dawnym polskim zwyczajem, gdy na świat przyszła córka, sadzono lipę. Tak 170 lat temu było z naszą lipą, a może to zasługa ptaków? Rośnie na skraju wsi, w sąsiedztwie pól. Nic jej nie przeszkadzało, by szeroko rozłożyć konary (25 m). Stała się dobrodziejką, dając pracującym w polu cień, wędrującym wypoczynek, a pszczołom pożytek. Stojąca obok kapliczka św. Jana Nepomucena nadała miejscu magii. Nietypowa dla lipy uroda zaskakuje, jej piękno wyzwala podziw dla potęgi natury. Nie ma takiej drugiej!”.